VISIE OP DE “VOORUITGANG”

(Speciale Column, 23 januari 2006)

 
Afgezet tegen de loop van de evolutie dient de mens zich intussen terdege af te vragen of hij wel tot de slimste diersoort kan worden gerekend? Immers, is hij niet de enige die z’n eigen ‘habitat’ bevuilt, het Rapport van de Club van Rome (1969) en Kyoto (1998) ten spijt? Onze leefomgeving zendt steeds sterkere signalen uit. De verwachting is dat aan deze reeks vooralsnog geen einde komt en zelfs zal aanzwellen. Hoe langer adequate maatregelen achterwege blijven hoe ingrijpender de vereiste ingrepen worden.
 
John Browne van BP Amoco liet onlangs in een interview doorschemeren, dat de huidige CO2 productie zal moeten worden teruggebracht met zeker 7 miljard ton per jaar. Onder de huidige energiebehoefte zou dat neerkomen op de bouw van een kleine 5000 atoomcentrales of door de toepassing van zonne-energie met de factor 700 te vermenigvuldigen. Een en ander vereist veel inzet en kapitaal op straffe straks nog meer kwijt te zijn als gevolg van steeds frequenter en zwaarder optredende rampspoed.
 
Thans maken we nog de denkfout, dat we de kapitaalvernietiging als gevolg van rampen niet aftrekken van onze economische groei. Sterker nog, de wederopbouw wordt als een element van die groei beschouwd. Vervelend bijverschijnsel is wel, dat we steeds meer voor energie zullen moeten betalen. Nog sterker is, dat we zelfs het risico nemen straks met onbetaalbare energierekeningen te worden geconfronteerd. Voor de vaste lezers van onze columns behoeft dit geen nader betoog.
 
Zijn we bereid op voorhand tijdelijk een deel van onze welvaart in te leveren of zijn we zodanig verslaafd geraakt, dat we als een roker het risico van longkanker op de koop toe nemen? Zover zouden we het niet moeten laten komen, omdat we hiermee ook ons nageslacht om zeep helpen. Veel is er al over dit onderwerp gezegd en geschreven, niet in de laatste plaats na de zware orkanen op zowel het Oostelijk als het Westelijk Halfrond.
 
Al bijna 60% van het totale aardse landschap is reeds opgegaan aan landbouw, ontbossing en bebouwing. De helft van ’s werelds watervoorkomens heeft de mens nodig op kosten van andere soorten en ecosystemen. De vernietiging van de helft van de mangrovebossen en koraal alsmede voortdurend toenemende verwoestijning (ook in Europa!) daargelaten. Als gevolg hiervan zou het beschikbare zoetwater over 50 jaar al met meer dan de helft kunnen zijn gereduceerd, terwijl de wereldbevolking anderzijds tegen de klippen op groeit.
 
Door juist onverdroten door te gaan op de weg van alternatieve energie ontwikkeling en opwekking zouden we in wezen drie vliegen in één klap vangen:

 

1)

 

naarmate meer alternatieve (zonne-, nucleaire, brandstofcel, wind-) energie op de markt verschijnt, komt er minder druk op de olieketel en zal de hoge energieprijs tenderen tot stabiliseren

2) naarmate minder fossiele brandstof “in rook opgaat” zal de uitstoot afnemen
3)
 

en zal het klimatologisch evenwicht als gevolg daarvan weer kunnen toenemen alsmede het milieu zich kunnen herstellen.

 
Robert Broncel
23 januari 2006
www.score-investments.nl