“ZWAARWEGENDE” DOLLAR
(12 december 2005)

 
Al vanaf het moment dat de FED in 2004 de rente begon te verhogen kon u in deze column lezen, dat de renteverhogingen in het voordeel van de dollar zouden werken. Vanaf begin 2005 had de dollar komend van een dieptepunt van 1.36 de stijging ingezet naar thans ca. 1.17 ten opzichte van de euro. Ten opzichte van de yen was de stijging van de dollar met bijna 20% nog sterker. Ook hier bleek de rente van doorslaggevende betekenis. Het rente écart zoals dat heet – het verschil in rentevoet – tussen de yen en de dollar is in yen ongeveer twee maal zo groot als in der euro
.
 
De Europese centrale bank is vorige maand voor het eerst sinds 5 jaar weer in actie gekomen. De Japanse centrale bank stuurt nog niet aan op een hogere rente om de concurrentiepositie van het land vooralsnog ongemoeid te laten. Immers, een zwakke valuta bevordert de export en stimuleert de economie.
 
Communicerende vaten
 
Opvallend is overigens, dat menig analist meent aan het Amerikaanse schulden”complex” (handelstekort, financieringstekort resulterend in een alsmaar stijgende staatsschuld, de zeer lage spaarquote) een afnemend vertrouwen in de dollar te moeten verbinden. Dat afnemende vertrouwen zou zich dan moeten vertalen in een juist zwakker wordende dollarkoers. Maar dit gebeurt niet, integendeel. Op het moment van een daadwerkelijk afnemend vertrouwen zullen de V.S. hun schuld moeilijker kunnen financieren. Ook in dat geval – buiten het inflatiemotief - zal de rente verder omhoog moeten en daardoor trekt de vraag naar dollars weer aan. Kortom, een proces van communicerende vaten.
 
Sleutelvaluta
 
Laten we vooral niet vergeten, dat de dollar sinds de “implosie” van het Bretton Woods accoord in 1971 ruwweg reeds met een derde in waarde is gedaald. Niettemin geldt de ‘greenback’ nog steeds als wereldreserve en fungeert als sleutelvaluta. Dat geeft de Amerikanen het waanzinnige voordeel hun eigen munt volledig “te kunnen uitwonen” op kosten van de buitenwereld. Deze is gehouden dollars op te blijven nemen op straffe van waardeafboeking op de dollarreserves. Zou de dollar om welke reden dan ook ‘down the drain’ en/of de rente sterk omhoog gaan dan zou dat een wereldrecessie van ongekende omvang voortbrengen. Hierop zit niemand te wachten.

Dominante dollar
 
Stijgt het goud door deze onzekerheid? Daar lijkt het niet op. Sinds de koopkracht in Azië begint toe te nemen, stijgt de vraag naar goud merendeels in de vorm van juwelen. Dan zijn er centrale banken, die goud kopen zoals de Russische en de Chinese domweg om hun  goudreserves op peil te brengen. Tenslotte vinden overtollige petrodollars voor een deel ook hun bestemming in goud. Ondanks de verkopen door de Westerse centrale banken en het IMF is de totale vraag al enige tijd groter dan het totale aanbod (zie laatste GOUD column). Waarom daalt de dollar niet verder nu het goud juist in de lift zit? Dat ligt vooral in de relatieve sterkte van de dollar, welke vooral is toe te wijzen aan:
 

*
 

aan het feit dat de dollar nog steeds de grootste en sterkste economie vertegenwoordigt met een participatie van 22% à 23% in de wereldeconomie

*
 

de V.S. het grootste militair-industriële complex ter wereld is, waarmee elk opduikend probleem waar dan ook met eigen middelen kan worden bestreden

* de grote agrarische “bronnen” waaruit het land kan putten
*

 

het centrum van de wereldhandel en tegelijk het financiële centrum in de wereld ligt nog steeds in de V.S., oorspronkelijk een Amsterdamse rol in de tijd van onze roemruchte V.O.C.

* het enige zwakke punt is de slinkende oliereserve en de grote energie afhankelijkheid.


Populariteit
 
Kortom, de dollar is niet alleen maar een papieren verplichting van de Amerikaanse Centrale Bank maar dient ook gezien te worden tegen het licht van de fysieke kracht van het land. Geen enkel land ter wereld is bij benadering in staat om deze dominantie te doorbreken. Wel ligt zulks in het verschiet met China maar dan praten we toch minimaal over 25 jaar.
 
Dit is niet alles. Door de reserverol van de dollar wordt deze overal ter wereld geaccepteerd, zelfs in de V.S. niet goed gezinde landen als Cuba, Venezuela, Iran en Noord-Korea. Dikwijls geldt in dat soort landen juist een bijzondere voorkeur voor de dollar.
 
Het handelstekort zou nooit hebben bestaan als de ‘yanks’ niet bereid waren meer dan wie ook te consumeren. Hiermee wordt in hoge mate de economische groei in de wereld in stand gehouden. Europeanen en Aziaten zul je daarentegen niet zo snel en zo “enthousiast” hun eigen huis zien opeten e.d.

Waar de belegger eensdeels aanhikt tegen de immense schulden, die a.h.w. als een molensteen om de dollar hangen, moet hij aan de hand van het bovenstaande vaststellen, dat het vertrouwen in de dollar bijna tot een “irrelevantie” is verworden.
 
Met name Europese beleggers zitten dikwijls met de vraag of men überhaupt wel in dollars moet beleggen. Grote banken geven hierover tegenstrijdige meningen ten beste. De kleine belegger raakt daardoor het spoor bijster. Het risico kan worden afgedekt middels puts op de dollar, maar dat is een vrij dure risicopremie die ten laste van het rendement komt. Degenen die op mijn advies goud als “verzekering” hadden gekocht, zijn aanzienlijk beter af geweest. Zie hieronder.
 
Voorbeeld
 
Een belegger kocht 5 jaar geleden voor een bedrag van 1000 euro Amerikaanse aandelen toen de dollar/euro verhouding nagenoeg één op één stond. Op dat moment was de euro nog ca. 17% meer waard dan thans. Laten we stellen, dat die aandelen in koers constant zijn gebleven dus winst noch verlies hadden opgeleverd. Zou een belegger voor dat zelfde bedrag tevens aandelen in bijvoorbeeld Newmont Mining hebben gekocht dan zou deze twin-belegging totaal hebben opgeleverd: (1000 – 17%) + (1000 +  185%).
 
Velen hebben van het edelmetaal de angst in de benen gekregen na de diepe val van ruim 850 dollar in 1980 tot aan ca. 250 dollar per troy ounce in 2001. Destijds was er sprake van een pure speculatie ‘ bubble’, terwijl het juist nu om een sterk stijgende “fysieke” vraag gaat. Conclusie: middels beleggen in potentieel sterke dollarwaarden in tandem met goud laat je het mes aan twee kanten snijden, zonder dat een risicopremie voor afdekking van het dollarrisico behoeft te worden betaald!
 
Robert Broncel
12 december 2005
www.score-investments.nl