Goud
(
6 juni 2005)

 
Sinds een jaar heeft de goudprijs in euro’s weinig beweging laten zien, terwijl deze in dollars met ca. 10% is gestegen. Tegelijkertijd was de dollar t.o.v. de euro in die periode met ca. 10% gedaald. Tot dusver is er nog steeds sprake van “communicerende vaten”. Blijft dat zo? Zoals zovele zaken, die aan verandering onderhevig zijn, geldt dat natuurlijk ook voor goud.

 

Staat er iets te veranderen? U heeft kunnen lezen, dat het Witte Huis probeert de Chinezen te bewegen hun munt los te maken van de dollar. In de eerste plaats zouden de V.S. verlost worden van de Chinese textiel lawine, die veel Amerikaanse textielfabrikanten treft en in de tweede plaats zou dat ook het Amerikaanse handelstekort verkleinen. Daartoe is van Amerikaanse zijde de nodige spierballentaal gebezigd in de vorm van importheffingen alsmede de instelling van strafquota. Zijn de Chinezen hiervoor gevoelig? Allicht!

 

De Chinezen wensen hun valuta uiteraard aan de dollar gekoppeld te houden om daarmee de productiekosten concurrerend te kunnen houden. Bij een opwaardering van de yuan wordt het Chinese product duurder en daardoor minder concurrent. Hiermee zou de Chinese groei op min of meer dood spoor kunnen geraken. Daardoor komen er tienduizenden banen op de tocht te staan en dat risico wensen de Chinezen beslist niet te nemen. Daar komt bij dat China geruggensteund door de WTO de Amerikaanse houding meer dan laakbaar vindt. Ten laatste zou ook de dollarreserve met hetzelfde percentage moeten worden afgewaardeerd.

 

Zouden de Chinezen niettemin door de Amerikanen getart worden toch tot loskoppeling over te gaan dan is hun dollarreserve natuurlijk een uitermate sterk wapen om in stelling te brengen. Ze hebben hiermee al in bedekte termen gedreigd. De dreiging dit wapen in stelling te brengen duidt immers op een aanzienlijke uitbreiding van het dollaraanbod. Hiermee dreigt de dollar niet alleen verder weg te zakken, maar zal ook de Amerikaanse rente tot stijging dwingen om de staatsschuld te kunnen blijven financieren.

 

De kans is thans niet onaannemelijk, dat de euro gezien de jongste ontwikkelingen in Europa niet automatisch weer stijgt t.o.v. de dollar, maar dat het vertrouwen juist meer in de richting van het goud gaat. De buitenwacht van de Europese Unie bekijkt intussen de ontwikkelingen binnen de eurozone met de nodige scepsis.

 

De Chinezen zouden als afleidingsmanoeuvre kunnen besluiten om goud te kopen in plaats van Amerikaanse staatsschuld. Dat gebeurde een paar jaar geleden ook al om hun concurrentiepositie te verbeteren. Toen dat was gelukt, begonnen de Chinezen juist meer Amerikaans schuldpapier (Treasury’s) te kopen.

 

Met een goudproductie van ca. 33 miljard op jaarbasis afgezet tegen een gezamenlijk Chinees dollartegoed (China, Taiwan, Hongkong) van meer dan 1000 miljard dollar, wordt duidelijk over welk financieel machtspotentieel China beschikt. Met een beetje Chinese druk wordt het gehele financiële stelsel in de wereld op de proef gesteld.

 

De Chinezen bezitten op dit moment nog niet meer dan 1,3% van hun buitenlandse reserves. in goud. Zet dit af tegen de gemiddelde goudreserve van 9,1% (108 landen) dan wordt duidelijk, dat China bij een ‘upgrading’ van haar goudreserve tot dit peil voor een ware aardverschuiving op de wereldkapitaalmarkt zou kunnen zorgen. Dat is natuurlijk niet in het belang van China. Maar zou dit land overgaan tot ophoging van haar goudreserve tot 2% dan is dat al genoeg om de goudprijs gezien het relatief dunne aanbod naar een niveau van boven de 600 dollar per troy ounce te tillen. Bij de huidige euro/dollar verhouding impliceert dat een goudprijs in euro’s van meer dan 14.000 euro per kilogram.

 

Kijken we naar de koersen van de goudmijnaandelen dan hebben deze zich in de voorbije tijd in een voornamelijk zijwaartse richting bewogen. Zoals reeds eerder aangegeven, dient een goudbelegging niet in de eerste plaats uit winstoogmerk te worden beschouwd maar veeleer als een verzekeringspremie tegen ongewisse ontwikkelingen. Gerekend vanaf de ‘tech crash’ in 2001 heeft een belegging in goud reëel gemiddeld een winst van ca. 10% opgeleverd.  Dat is weliswaar niet schokkend maar anderzijds is goud wel ‘shock proof’ gebleken!

 

Nu intussen nadrukkelijk sprake is van een zwakkere euro - zwakker dan bij de introductie in 2001 gegeven de onderliggende krachten (lage groei in combinatie met verminderd politiek vertrouwen) - is een hogere goudprijs alleszins denkbaar. Al eerder is gewezen op de vijf mogelijkheden om in goud te beleggen:
 

a)

in baar goud; levert niets op en kost opslagkosten

b)

in gouden munten; levert evenmin iets op

c)
 

middels een goudrekening, waarmee opslagkosten worden bespaard, doch levert evenmin iets op

d)

middels aandelen in goudmijnen; biedt valuta compensatie en dividend

e)
 

middels opties, die meer opbrengst kunnen genereren en anderzijds meer risico geven


Kiest men voor belegging in goudmijnen dan genieten Amerikaanse goudmijnen de voorkeur. De meest veilige en best gepositioneerde goudmijnen zijn Barricks Gould (ABX) en Newmont Mining (NEM), beide met notering op de New York Stock Exchange. Als veilige marge kan 5% – 10% van de portefeuille voor een belegging in goud worden gereserveerd.
 
Paul van der Veer
6 juni 2005
www.score-investments.nl