GOUD in de afkoelingsfase (?)
(12 mei 2004)

 
Met de goudprijs wederom flink onder the 400 dollar benchmark als gevolg van een aantal niet geheel voorziene ontwikkelingen wordt een nieuwe instapkans geboden. Niet dat een spectaculaire prijsstijging direkt in het verschiet ligt, maar wel technisch gezien een trading range tussen US$ 370 en US$ 425.
 
In weerwil van de lange opgaande trend waren er voor de kortere termijn een aantal “negatieve” oorzaken aan te wijzen voor de prijsval van zo’n 40 dollar per ounce binnen een zeer korte spanne tijds.
 
In de eerste plaats was daar de aankondiging van de bank Rothschild om het onderhouden van de goudmarkt na zo’n 200 jaar te beëindigen. Dit nieuws veroorzaakte een ware schokgolf in de markt, aangezien dit besluit volledig onverwacht kwam. In eerste instantie werd dit bericht geïnterpreteerd als: de rol van het goud is hiermee definitief uitgepeeld. Pas later werd duidelijk, dat het einde van het ‘hedge’ tijdperk ook het einde van Rothschild’s rol bezegelde.Immers, het geringere aantal ‘hedge’ spelers doet het risico toenemen. 

In de tweede plaats kondigde de centrale bank van Frankrijk aan om opnieuw zo’n 16% goud uit voorraad te verkopen zonder er bij te zeggen, dat dit alles te maken heeft met de maar niet klein te krijgen budgettaire tekorten. En was Frankrijk juist niet het land, dat de rol van het goud in 1971 (Vietnam oorlog!) nieuw leven inblies? De vrees bestaat nu, dat ook andere landen met budgettaire tekorten (Duitsland, Italië, Portugal) zich eveneens van deze noodgreep zullen bedienen, daar men ook hier met nauwelijks in te dammen tekorten te maken heeft.

Voorts viel om nog niet verklaarbare reden de marktvraag uit India deels weg. Ook de terugloop in het zgn. de-hedgen (het niet langer tegen een vaste prijs verkopen van nog te delven goud) van een piek van 20 miljoen ounces naar thans 12 miljoen ounces had een negatief effect op de goudprijs.
 
Vervolgens vreest men, dat China’s vraag zal afnemen, indien de Chinese regering de economische groei neerwaarts zou gaan bijsturen. Anderzijds mag worden verwacht, dat de krachtige groei in zowel de V.S. als in China zorg zal blijven dragen voor voldoende marktvraag. Verder wordt een krachtig stijgende vraag verwacht zodra de liberalisatie van de Chinese goudmarkt zich eenmaal heeft voltrokken.
 
Met de opheffing van het staatsmonopolie en de prijscontrole van het goud, alsmede de start van de Shanghai Goud Beurs is nu de laatste fase ingetreden: het wegnemen van de in- en export belemmeringen noodzakelijk voor een vrij nationaal als ook internationaal goudverkeer. Deze laatste fase kan nog enige tijd vergen, daar hiermee tevens de vrije inwisselbaarheid van de Chinese munt op het spel staat.
 
Volgens schattingen ligt er een slordige 1200 miljard dollar geparkeerd op individuele Chinese bankrekeningen tegen de achtergrond van één van de laagste “consumptie” niveaus van slechts 0,16 gram per capita vergeleken met 0,73 gram in India en 1,41 gram in de V.S. Gezien het geringe vertrouwen van de Aziatische consument in het overheidsbeleid en de grote voorliefde voor het aloude edelmetaal wordt er hoe dan ook een grote goudvraag vanuit China verwacht.
 
Feit is hoe dan ook, dat de beweging van de goudprijs tot nu toe in hoge mate werd “geïnspireerd” door de beweging van de dollar. Wellicht was de stijging van de dollar tot 1,17 euro wellicht de belangrijkste reden tot de val van het goud. Vooralsnog zal de dollar de belangrijkste waardebepaler van het goud blijven.
 
Maar bekijken we goud evenwel op de wat langere termijn dan staan nog steeds alle signalen op groen. Bijvoorbeeld, hoe moeten straks de pensioenen worden betaald in landen met het omslagstelsel (uitgeven wat via de belastingdienst binnen komt). M.u.v. Nederland (behalve AOW) en de Scandinavische landen is dit in de meeste andere landen nog steeds het geval. De regering staat dan weinig andere middelen ten dienste dan de geldkraan open te draaien i.p.v. verder te bezuinigen of de belastingen te verhogen.
 
Maar hoe denken regeringen straks “uberhaupt” de tekorten te kunnen dekken als de goudpot is leeg verkocht? In wezen worden de problemen voortdurend vooruit geschoven.
 
Ongeacht de huidige trend van de goudprijs blijft het aanhouden van goudwaarden te allen tijde een gezonde overweging. Omstandigheden als het wegvallen van het buitenlands vertrouwen in de regering Bush of de sterke afname van het vertrouwen in de Amerikaanse budgettaire financiering dienen hoe dan ook in aanmerking te worden genomen.
 
De financierbaarheid van de huidige oorlog in Irak weegt alleszins op tegen de financierbaarheid van de oorlog in Vietnam. Ook toen (jaren ’70) ging de dollar onderuit en steeg het goud enorm in waarde. De vraag blijft voornamelijk hoe lang de Chinezen met de Japanners de Amerikaanse overheidsschuld blijven financieren. Ze weten, dat bij het in de ring gooien van deze handdoek het mes tevens in eigen vlees snijdt. De Chinezen wensen hoe dan ook te blijven groeien. Dit groeiproces lijkt welhaast even onomkeerbaar als het economisch groeiproces in Japan sinds de Tweede Wereldoorlog tot in de jaren ’70 van de vorige eeuw.
 
Wat nu te doen met het goudbezit? In ieder geval aanhouden en/of (bij)kopen op lagere niveaus. Het niveau van 365 dollar per ounce wordt als een flinke vloer onder de goudprijs beschouwd. Mocht het goud niettemin hier doorheen vallen dan is het volgende weerstandsniveau rond de 330 dollar per ounce. Dit lijkt al erg onwaarschijnlijk gelet op het huidige niveau van de dollar.

Robert Broncel
12 mei 2004
www.score-investments.nl
 
NB. het gebruik van deze informatie is te allen tijde voor eigen risico.