MEGA TREND WATCH (‘SPECIAL’)
(9 november 2004)

 
Nu George Bush opnieuw is verkozen en heeft aangegeven zijn financieel beleid onverkort door te zetten, heeft dat intussen opnieuw z’n weerslag op de dollar gekregen. Dit betekent hogere importprijzen en wellicht op termijn ook een hogere inflatie. De Federal Reserve Board kan deze alleen beteugelen door de rentestand te verhogen. Alleen een hogere rente kan de dollar weer aantrekkelijker maken. Maar dat is weer niet goed voor de business. Maar zou voor met name de Chinezen wel reden kunnen vormen om de Amerikaanse tekorten te blijven financieren.

 

Zoals al zo vele malen in diverse columns aangegeven vormt de zgn. triple sisters schuld een als maar dreigender tijdbom. De huidige stand van zaken is:
 

* het handelstekort tot en met augustus bedraagt al bijna 400 miljard dollar
* het budgettekort voor zover nu bekend al bijna 425 miljard dollar
*
 
de particuliere schuld staat eveneens op een’all time high’ van bijna 8% van het BNP en dat is meer dan 800 miljard dollar: hoe meer schuld hoe minder consumptie ruimte


Kortom, de V.S. leven puur op de pof. Moeten we ons hierover bezorgd maken? In zoverre, dat iedere internationaal georiënteerde belegger zich tegen dit aanstormende monetaire gevaar dient in te dekken voor zover hij of zij dat nog niet heeft gedaan. Dat kan heel eenvoudig door goud te kopen. Of wel in baar – levert geen rendement en vraagt opslagkosten bij de bank – of door aandelen te kopen in goudmijnen. Dat laatste heeft de voorkeur vanwege een zeker hefboomeffect. Immers, een goudmijnaandeel vertegenwoordigt niet alleen de winst en het eventuele dividend van de mijnbouwmaatschappij, maar ook de goudvoorraad. Het is vooral zaak aandelen te kopen van die mijnbouwers, die hun voorraad ‘unhedged’ verkopen. Dat wil zeggen niet tegen een vooraf afgesproken prijs. Het meest bekende en grootste fonds ter wereld is het Amerikaanse Newmont Mining. Van Newmont is bekend, dat de voorraden tegen marktprijs worden verkocht. De aandelen van dit fonds staan genoteerd aan de New York Stock Exchange en zijn bijgevolg gemakkelijk verhandelbaar.
 
Voor de beurzen in het algemeen biedt het bovengeschetste een niet al te rooskleurige toekomst. Met de zgn. standaard aandelen zal de komende jaren weinig te verdienen zijn, tenzij middels optie ‘trading’. De Amerikaanse beurzen draaien al geruime tijd “stationair” en lijkt het of bijgevolg al het slechte nieuws (groeiende schulden, oplopende rente, stijgende olieprijs, terrorisme) reeds in dit koerspeil is verdisconteerd. Pas achteraf zal blijken, dat deze waardering te hoog was gegrepen.
 
De belegger met visie kijkt verder en richt zijn vizier op totaal nieuwe toekomstige ontwikkelingen, die zich nu reeds aandienen. Hij zal daarmee met gebruikmaking van de huidige malaise het voordeel hebben relatief goedkoop te kunnen inkopen. Hij zal zich dan met name richten op fondsen met een hoge toekomstige marktgroei en veel toegevoegde waarde: geavanceerde IT, sterk geselecteerde biotechnologie alsmede de aanstormende nanotechnologie.
 
Het zijn vooral de professionele instituten, die thans hierop hun pijlen richten. Immers, zij zullen enerzijds altijd proberen de index te verslaan en anderzijds de beleggers aan zich te binden door met goede winstcijfers te (blijven) komen. Een bescheiden investering in deze categorieën biedt op termijn een onevenredig groot resultaat. Zelfs in het huidige beursklimaat is het neerwaarts risico bij een weloverwogen selectie relatief klein.
 
De Europese belegger loopt in principe altijd valuta risico wanneer in niet-eurowaarden wordt belegd. De beste bescherming verkrijgt men niet middels valuta opties, maar met goud. Sinds de euro werd gelanceerd, blijkt het goud in de vorm van aandelen verreweg de goedkoopste maar tevens ook de meest rendabele afdekking te zijn geweest. De meest gerespecteerde goudmijnaandelen zijn bijna alle in koers verdubbeld sinds de dollar in waarde is gehalveerd. Kijken we naar de goudprijs in Europa dan is deze sinds het hoogtepunt van de dollar in 2001 zelfs nog met ongeveer met 10% gestegen. Met andere woorden, men zou niet alleen de daling van de dollar hebben opgevangen maar zelfs nog een extra winst van ca. 10% hebben gemaakt. Met eersteklas goudmijnaandelen ontvangt de belegger bovendien nog dividend. Newmont betaalt 40 dollarcent per aandeel. Het totale rendement zou hiermee zelfs op bijna 13% zijn gekomen.
 
Tegelijkertijd is de euro bij ná niet de sterke munt, die ons was voorgehouden vooral door de huidige zwakke economie. Vraag is wat er nu gaat gebeuren met de accoorden van Maastricht. Stel dat het vertrouwen in onze munt ook minder wordt dan is er maar één enkel ander alternatief en dat is wederom goud! Iedereen, die beweert dat het goud heeft afgedaan is gelogenstraft door de feiten van de afgelopen jaren. Dat zal in de toekomst niet anders blijken te zijn. Goud is en blijft het oudste ruil- en geldmiddel, dat wereldwijd (vooral in Azië) als zodanig blijft (h)erkend. 


Paul van der Veer
9 november 2004

www.score-investments.nl